ทุกวันทุกเวลาคือช่วงเวลาที่ดี – All day is good

“ความรัก” คือ สิ่งที่มนุษย์บนโลกใบนี้โหยหาและต้องการมากที่สุด มันเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องการตั้งแต่เกิดมาบนโลกใบนี้   แต่ “ความรัก” กลับเป็นสิ่งที่ยากจะเข้าใจและค้นหาการมีอยู่จริงของมัน   บางคนโชคดีสมหวัง ได้พบเจอ และรักษาความรักนั้นให้คงอยู่ได้   แต่กลับบางคนไม่สามารถค้นหาการมีอยู่ของมันได้ หรือบางครั้งพบเจอแต่ไม่สามารถรักษาไว้ได้ เช่นเดียวกับ “ลินน์” หญิงสาวผู้เพียบพร้อม แต่กลับไม่เคยประสบความสำเร็จในเรื่องความรัก ที่ได้รับมอบบทเรียนล้ำค่าจากพระภิกษุผู้มีเมตตา ที่เปลี่ยนมุมมองของเธอไปตลอดกาล

นิทานเซน เรื่อง ทรายในกำมือ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในเมืองหนึ่งของประเทศจีน มีหญิงสาวคนหนึ่งชื่อ “ลินน์” อาศัยอยู่ เธอเป็นหญิงที่มีหน้าตาที่สวยงาม บุคคลิกภาพที่งามสง่า มีการศึกษาที่ดีและมีอาชีพหน้าที่การงานที่ประสบความสำเร็จ   เธอเป็นคนที่มีความทะเยอทะยานและภูมิใจในความสำเร็จของตัวเองเป็นอย่างมาก   แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอไม่เคยประสบความสำเร็จเลยนั่นคือเรื่อง “ความรัก”  

วันหนึ่งลินน์ได้ทราบเรื่องราวเกี่ยวกับพระภิกษุรูปหนึ่ง ที่มีความฉลาดรอบรู้ และมีความสามารถการให้คำปรึกษาเรื่องราวปัญหาชีวิตต่างๆ กับผู้คนทั่วไปได้เป็นอย่างดี   เธอจึงเดินทางไปหาพระภิกษุท่านดังกล่าว 

เมื่อ เธอเดินทางมาถึงวัดและได้พบกับพระภิกษุรูปดังกล่าว เธอได้เล่าเรื่องความไม่สมหวังในความรัก ความผิดหวัง และความสัมพันธ์ที่ล้มเหลว รวมถึงความพยายามในการรักษาความรักไว้เธอ ในขณะที่พระภิกษุได้ฟังอย่างตั้งใจ ด้วยความเมตตาและเห็นอกเห็นใจ 

หลังจากที่ลินน์เล่าจบ พระภิกษุได้ใช้เวลาครู่หนึ่งไตร่ตรองและบอกให้ลินน์ กอบทรายขึ้นมาจากกองทรายที่อยู่ใกล้ๆ สักกำมือและถือไว้ ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจที่พระภิกษุบอกแต่ลินน์ก็ทำตามแต่โดยดี ด้วยการกอบทรายขึ้นมาและกไว้ในฝ่ามือของเธอ หลังจากนั้นพระภิกษุถามลินน์ว่ารู้สึกอย่างไรและเห็นอะไรบ้างตอนนี้ 

ลินน์ตอบว่า “มันรวมตัวกันอยู่ในมือของฉัน เต็มพื้นที่จนหมด มันดูสมบูรณ์แบบ” 

พระภิกษุกล่าวต่อไป “เจ้าลองบีบทรายในมือของเจ้าให้แน่นยิ่งขึ้นอีกได้มัย” 

ลินน์ทำตามคำบอกกล่าวด้วยการออกแรงมากขึ้น จนกระทั่งมือของเธอกำทรายไว้แน่น และม็ดทรายบางส่วนเริ่มร่วงหล่นผ่านนิ้วของเธอ เหลือเพียงเศษเสี้ยวของสิ่งที่เธอเคยถือไว้ในตอนแรก ลินน์แสดงสีหน้าด้วยความเข้าใจในสิ่งที่พระภิกษุกำลังบอกเธอ 

หลังจากนั้นพระภิกษุได้กล่าวกลับลินน์ว่า “ใครๆ ก็อยากมีชีวิตรักที่ดีและสมบูรณ์พร้อม หากเจ้าปรารถนาเช่นนั้นจริง ก็ต้องเรียนรู้ศาสตร์และศิลป์แห่งระยะห่าง จงเห็นความรักเป็นเหมือนทรายในกำมือ ถ้าอยากเห็นทรายพูนมือสมบูรณ์ดี เจ้าก็จงอย่าไปบีบ ไปอัดมันแรง หรือแน่นจนทำให้ทรายในมือล่วงหล่นออกมา ต้องรู้จักถือทรายอย่างถะนุถนอม รักษาระยะห่างให้พอดีๆ ทรายก็จะอยู่สมบูรณ์พร้อมในมือของเจ้า”

บทเรียนที่เก็บเกี่ยวจากนิทาน

ถ้าคุณเป็นลินน์ คุณได้เรียนรู้บทเรียนใดบ้างจากสิ่งที่พระภิกษุสอน?  ศาสตร์และศิลปะแห่งการให้ระยะห่าง เป็นเครื่องมือสำคัญในการรักษาความสัมพันธ์ให้สมบูรณ์แบบ โดยเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้เป็นตัวของตัวเอง ได้รับความไว้วางใจ และเคารพในความต้องการของกันและกัน

บทเรียนนี้สามารถนำไปใช้กับความสัมพันธ์ในครอบครัวและกลุ่มเพื่อนได้ โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูก การเปิดพื้นที่ให้ลูกได้แสดงความคิดเห็นและรับฟังเสียงของลูก จะทำให้พวกเขาเติบโตอย่างมีความสุข ภูมิใจในตนเอง และมีอิสระในการแสดงความต้องการที่แท้จริง เช่น การรับฟังความคิดเห็นของลูก การให้ลูกตัดสินใจในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นต้น   

แล้วคุณละ เมื่อได้อ่านนิทานเรื่องนี้แล้ว คิดว่าได้เรียนรู้เรื่องอะไรบ้าง? และคิดว่าสามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้บ้างมัย?