ขวดโหลแห่งชีวิต: ลำดับความสำคัญอย่างไรให้ชีวิตมีความสุข

Published by

on

เรื่องราวของศาสตราจารย์ปรัชญาที่ใช้ขวดโหล หิน กรวด ทราย และน้ำ เพื่อสอนนักเรียนเกี่ยวกับความสำคัญของการจัดลำดับความสำคัญในชีวิต หินเป็นตัวแทนของสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต เช่น ครอบครัว สุขภาพ และเพื่อน กรวดเป็นตัวแทนของสิ่งอื่นๆ ที่มีความสำคัญ เช่น งาน บ้าน และรถยนต์ ทรายเป็นตัวแทนของสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ศาสตราจารย์อธิบายว่าถ้าคุณใส่ทรายหรือกรวดลงในขวดโหลก่อน จะไม่มีที่ว่างสำหรับหิน เช่นเดียวกัน ถ้าคุณใช้เวลาและพลังงานทั้งหมดไปกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ คุณจะไม่มีเวลาสำหรับสิ่งที่สำคัญจริงๆ

คุณเคยรู้สึกบ้างไหมว่าชีวิตมันยุ่งเหยิงเหมือนมีอะไรต่อมิอะไรให้ทำตลอดเวลา? ทั้งเรื่องงาน เรื่องครอบครัว ไหนจะเรื่องปัญหายุ่งยากที่เข้ามาในชีวิตแต่ละวัน ยังไม่นับเรื่องเป้าหมายที่ในชีวิตที่เราอยากทำ เยอะแยะไปหมด! จนบางทีเราก็ลืมไปเลยว่าอะไรคือสิ่งสำคัญในชีวิตของเราจริงๆ 

พบกับเรื่องราวของศาสตราจารย์กับขวดโหลหนึ่งใบ ที่จะทำให้คุณได้ฉุกคิดถึงการจัดลำดับความสำคัญของชีวิต และค้นพบความสุขที่แท้จริงที่ซ่อนอยู่ในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ รอบตัว…. ถ้าพร้อมแล้ว ตามมาอ่านกันเลย!

ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ศาสตราจารย์ปรัชญาผู้ใจดีได้เร่ิมต้นการสอนกับนักศึกษาของเค้า ด้วยขวดโหลแก้วใบใหญ่หนึ่ง และวัตถุอีก 4 ชนิด ได้แก่ หินก้อนใหญ่ กรวดเม็ดเล็ก ทรายเม็ดละเอียด และน้ำเปล่า

ศาสตราจารย์เริ่มบทเรียนด้วยการหยิบหินก้อนใหญ่ใส่ลงไปในขวดโหลจนเต็ม เมื่อใส่เพิ่มไม่ได้แล้ว เขาจึงถามนักเรียนว่า “ขวดโหลนี้เต็มแล้วใช่ไหม?” นักศึกษาทุกคนตอบพร้อมกันว่า “ใช่แล้วครับ/ค่ะ”

จากนั้น ศาสตราจารย์หยิบกรวดเม็ดเล็กเทลงไปในขวดโหล กรวดเหล่านั้นแทรกตัวเข้าไปในช่องว่างระหว่างหินจนเต็ม เขาถามคำถามเดิมอีกครั้ง “แล้วตอนนี้ขวดโหลเต็มหรือยัง?” นักศึกษาทุกคนยังคงยืนยันว่า “เต็มแล้วครับ/ค่ะ”

แต่ศาสตราจารย์ยังไม่หยุด เขาหยิบทรายเม็ดละเอียดเทลงไปในขวดโหล ทรายเหล่านั้นไหลลงไปเติมเต็มช่องว่างที่เหลืออยู่จนหมด เขาถามเป็นครั้งที่สาม “แล้วตอนนี้ล่ะ ขวดโหลเต็มหรือยัง?” คราวนี้ นักศึกษาเริ่มลังเล พวกเขาตอบว่า “อาจจะยังไม่เต็มครับ/ค่ะ”

เพื่อยืนยันคำตอบ ศาสตราจารย์หยิบเหยือกน้ำเทลงไปในขวดโหล น้ำไหลซึมเข้าไปในทรายจนหมด เขาจึงหันมาถามนักเรียนอีกครั้ง “เห็นไหมว่าขวดโหลยังไม่เต็มจริงๆ”

จากนั้น ศาสตราจารย์เริ่มอธิบายว่า “ขวดโหลใบนี้เปรียบเสมือนชีวิตของพวกเธอ ส่วนหินก้อนใหญ่ก็คือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต เช่น ครอบครัว สุขภาพ และเพื่อนฝูง กรวดเม็ดเล็กก็คือสิ่งสำคัญรองลงมา เช่น การเรียน งานอดิเรก และทรัพย์สิน ส่วนทรายเม็ดละเอียดก็คือสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน”

“ถ้าพวกเธอใส่ทรายหรือกรวดลงไปก่อน หินก้อนใหญ่ก็จะไม่มีที่ว่างให้ใส่ลงไปได้ เช่นเดียวกับชีวิต ถ้าพวกเธอให้ความสำคัญกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หรือเรื่องที่สำคัญรองลงมามากเกินไป พวกเธอก็จะไม่มีเวลาให้กับสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต”

นักเรียนคนหนึ่งยกมือขึ้นถามว่า “แล้วน้ำล่ะครับ/คะ ศาสตราจารย์”

ศาสตราจารย์ยิ้มและตอบว่า “น้ำก็คือช่วงเวลาแห่งความสุข ความผ่อนคลาย และความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น ไม่ว่าชีวิตของพวกเธอจะยุ่งแค่ไหน ก็ยังมีที่ว่างสำหรับสิ่งเหล่านี้เสมอ”

“จำไว้ว่า ชีวิตไม่ได้วัดกันที่ความวุ่นวาย แต่เป็นการเติมเต็มชีวิตให้มีความหมาย พวกเธอต้องรู้จักจัดลำดับความสำคัญของสิ่งต่างๆ ในชีวิตให้ดี ให้เวลากับสิ่งที่สำคัญที่สุด ดูแลสุขภาพกายและใจ และอย่าลืมหาเวลาพักผ่อนและมีความสุขกับคนรอบข้าง”

เมื่อศาสตราจารย์พูดจบ นักเรียนทุกคนก็เข้าใจถึงความหมายของบทเรียน พวกเขาเรียนรู้ว่าการมีชีวิตที่ดีไม่ใช่การทำทุกอย่างให้เสร็จ แต่เป็นการจัดสรรเวลาและพลังงานให้กับสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตต่างหาก

อยากให้ทุกคนลองนึกภาพตามว่าชีวิตของเราก็เหมือนขวดโหลใบนี้ ถ้าเรามัวแต่ใส่ทรายลงไปก่อน เช่น เล่นโซเชียลมีเดียทั้งวัน หรือทำงานที่ไม่สำคัญ เราก็อาจจะไม่มีที่ว่างเหลือให้หิน เช่น ใช้เวลากับครอบครัว หรือดูแลสุขภาพ 

ทุกคนเคยไหมที่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีเวลาให้คนที่รัก หรือไม่มีเวลาดูแลตัวเอง? นั่นอาจเป็นเพราะเรากำลังใส่ทรายลงไปในขวดโหลมากเกินไปหรือเปล่า?

ขวดโหลแห่งชีวิต: จัดลำดับความสำคัญอย่างไรให้ชีวิตมีความสุข (Jar of Life)
  • เขียนรายการสิ่งที่ต้องทำ: ลองเขียนรายการสิ่งที่ต้องทำในแต่ละวัน แล้วจัดลำดับความสำคัญของมัน
  • กำหนดเป้าหมาย: กำหนดเป้าหมายระยะสั้นและระยะยาว เพื่อให้รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่เราต้องการจริงๆ ในชีวิต
  • เรียนรู้ที่จะปฏิเสธ: กล้าที่จะปฏิเสธสิ่งที่ไม่สำคัญหรือไม่สอดคล้องกับเป้าหมายของเรา
  • หาเวลาพักผ่อน: อย่าลืมหาเวลาพักผ่อนและทำในสิ่งที่เราชอบ เพื่อเติมพลังให้กับตัวเอง
  • ใช้เวลากับคนที่รัก: ให้เวลากับครอบครัว เพื่อนฝูง และคนที่เรารัก เพราะพวกเขาคือ “หิน” ที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา

จำไว้ว่าชีวิตไม่ได้วัดกันที่ความวุ่นวาย แต่เป็นการเติมเต็มชีวิตให้มีความหมาย ลองหันกลับมามอง “ขวดโหล” ของตัวเอง แล้วถามตัวเองว่า “ตอนนี้เรากำลังใส่หิน กรวด หรือทรายลงไปมากเกินไป?”

ใส่ความเห็น