ความทุกข์ใจและเรื่องราวที่ไม่สบายใจเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับทุกคน เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่มีทั้งหนักและเบา แต่ละคนมีวิธีรับมือกับความรู้สึกเหล่านี้ที่แตกต่างกันไป บางครั้งการเลือกวิธีที่ผิดอาจทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงได้
นิทานลิงกับชาวนา
ในหมู่บ้านเกษตรกรรมแห่งหนึ่ง ชาวนาคนหนึ่งเลี้ยงไก่เพื่อเก็บไข่ไว้เป็นอาหารและขายให้กับคนในหมู่บ้าน เขาเริ่มคิดว่าจะเพิ่มจำนวนไก่เพื่อสร้างรายได้ที่มากขึ้น จึงซื้อลูกไก่และสร้างเล้าไก่ใหม่ใกล้กับเล้าเดิม
แต่แล้วมีลิงตัวหนึ่งเห็นลูกไก่ที่เล่นอยู่และนึกสนุก จึงแอบจับลูกไก่มาเล่น จนทำให้ลูกไก่ตายไปหลายตัว ชาวนาเริ่มรู้สึกทุกข์ใจเมื่อเห็นลูกไก่หายไปเรื่อย ๆ และคิดหาวิธีแก้ปัญหา
ชาวนานึกได้ว่าลิงเกลียดกะปิ จึงนำกะปิมาทาที่ตัวลูกไก่เพื่อให้ลิงหนีไป เมื่อเจ้าลิงได้กลิ่นกะปิ มันตกใจและทิ้งลูกไก่แล้ววิ่งหนีไป แต่เมื่อคิดว่าหนีได้แล้วและดมมือ กลับพบว่ากลิ่นกะปิยังติดอยู่ ทำให้มันทุกข์ใจยิ่งขึ้น มันพยายามเอามือถูกกับใบไม้และก้อนหินจนมือเลือดออก แต่กลิ่นกะปิก็ยังไม่หายไป
ข้อคิดจากนิทาน
นิทานนี้สอนเราเกี่ยวกับการจัดการกับความทุกข์ใจ ความทุกข์เป็นเรื่องปกติ แต่การรับมือกับมันนั้นมีหลากหลายวิธี บางคนเลือกที่จะทนอยู่กับความรู้สึก หรือโทษโชคชะตา แทนที่จะหาวิธีแก้ไขที่ถูกต้อง
หากเราสามารถตั้งสติและพิจารณาเหตุของความทุกข์ได้ จะช่วยให้เราหาทางออกได้อย่างมีประสิทธิภาพ เหมือนกับเจ้าลิงที่รู้ว่ากลิ่นกะปิคือสาเหตุ แต่กลับไม่สามารถหาวิธีแก้ไขที่ถูกต้องได้ นอกจากจะไม่สามารถแก้ไขได้แล้ว ยังทำให้ตัวเองเจ็บปวดเพิ่มขึ้นอีก
เมื่อเผชิญกับความทุกข์ ควรตั้งสติ คิดและพิจารณาหาวิธีแก้ไขที่เหมาะสม เพื่อให้เราได้พ้นจากเรื่องราวที่ไม่สบายใจ ดั่งคำสอนของศาสนาพุทธเกี่ยวกับ “อริยสัจ 4” ที่ช่วยให้เราจัดการกับความทุกข์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ประกอบด้วย ทุกข์ สมุทัย นิโรจ และมรรค หากเราสามารถนำคำสอนเหล่านี้มาประยุกต์ใช้ในชีวิต ก็จะช่วยให้เราอยู่ได้อย่างมีความสุข และไม่ต้องทุกข์ใจเหมือนเจ้าลิงตัวนั้น
ทุกวันทุกเวลาคือช่วงเวลาที่ดี - All day is good 
ใส่ความเห็น